Panggodha

Nalikane Gusti Yesus, bubar pasa sing suwene 40 dina lan 40 bengi, panggodha banjur sowan Gusti Yesus lan ngomong "manawi Panjenengan Putraning Allah, sumangga sela - sela punika panjenengan sabdakaken dados roti" . Gusti Yesus paring wangsulan "uripe manungsa iku ora mung saka roti wae nanging saka sakehing sabda kang miyos saka lesane Allah.
Mula ing jaman saiki apa jaman biyen uga jaman sesuk, manawa manungsa mau ngakonana mung titah sawantah, lamun lesah manawa kena ing panggodha.

The Temptation of Jesus

Then Jesus was after fasting forty day and forty night, the tempter come him and said "if You are Son of God, tell these stone to become bread"
Jesus answered " man does not live on bread stone only, but on every word, that comes from the mouth of God"
again devil was said " if you are Son of God, throf yourself down, He will command his angels concerning you, and they lift you in their hands so that you will not strike your foot against a stone"
Jesus answered "Do not put the Lord you God to the test"
but devil took him every high montain, and showed him all the kingdom and their splendor, and devil was said " All this I will give you, if you will bow down and whorship me"
Jesus answered " away from me satan !, worship the LOrd your God and serve him only"

Jesus was always win, becaose the holy spirit with Jesus always.

Kapitadosanipun pawestri

Angger aku bisa demek jubahae bae, aku mesthi mari.

Manawa kita naliti kahanan kita ing saben dinane, ketemune akeh - akeh kurang tegen tumindak, kanggo nggayuh apa sing dikarepake, lan manwa ora katurutan apa kang dadi sedyaku, gampang aku nyalahake wong liya.
Coba manawa kit gelem kadi dene pawestri kang lara nggrajag getih suwene wis 12 tahun, mertamba menyang para dhukun, nganti ngentekake kabeh bandhane tetep durung bisa mari, nanging sanadyan awake kanggo obah bae mesthine ya rekasa, ewa semono anggone kepengin mujudake pangandele marang Gusti Yesus, kanthi ndhesel - ndhesel wong sepirang - pirang nggayuh bisa ndemek jubahe Gusti Yesus.
Mula kanthi mangkono bisa mari larane awit kersane Gusti Yesus, kang ngalem pangandele pawestri mau.

Kawula punika abdinipun Pangeran

Sumangga kawula punika abdinipun Pangeran, kadhatengan kados dene ingkang Paduka ngandikakaken.

Awerat pangandika wau kawedal ing kula lan panjenengan sadaya, manawi kula wau nembe nampeni pangadikanipun tiyang sanes ingkang maringi kabar, badhe nglingsemakaen pribadi kula lan panjenengan sadaya.
Namung prakawis wau saget kalampahan, manawi kula lan panjenengan sadaya saget andhap asor kados dene ibu Maria.

Woh Apel

Ana woh apel, rupane abang tuwa, mulus lan nengsemake marang sapa wae, naging manawa apel mau arep dipangan, apel mau kandha aku aja tok pecah - pecah ya, gandeng ana tembung - tembung mau, wusanane apel mau ora ana sing mangan.
lan suwenimg suwe apel mau dadi bosok, wis ora ana sing mbutuhake, lan apae mau tetep durung ana sing mangan, apae mau durng tahu migunani.
Mangkono uga uripe manungsa, sanadyan uripe tansah nengsemake marang sapa wae, amarga saka sugihe / saka cakepe / saka pintere , nanging manawa pribadine ora kena dipecah, ya bakal suwening suwe bosok, lan ora migunani maneh.

Wiji Gandum

Satemene pitur - Ku marang kowe "Manawa wiji gandum ora tumiba ing lemah, lan mati, mesthi tetep saelas wae, nanging manaw wiji iku mati, bakal metokake woh akeh. "(yok 12 : 24)

Urip kaya apel, manawa ana apel sing rupane abang gedhe lan banget nengsemake, marang sapa wae kang nyawang, kabeh - kabeh kepengin ngrasakae kaya apa enake mangan apel mau, nanging manawa apel mau kandha aja dipangan, mengko mundhak kahananku rusak lan ora nduweni daya tarik maneh.

Saiki piye yen sing padha nyawang mau mung kandhek ing kandhane apel mau ? apa kira - kira sing padha nyawang mau wis bisa ngrasakake rasane apel mau ? mesthi wae ora bisa ngerti rasane apel mau, ya mung bisa crita manawa apel mau kahanane banget nengsemake ! lan suwening suwe apel mau bosok lan ora maedahi marang sapa wae, sing padha nyawang mau

Mangkono uga bab kang magepokan karo kahanan kita ana ing tegahing urip bebrayan iki, manawa kita ora gelem dipecah lan di pangan dening wong akeh. urip kita bakal muspra tanpa guna lan ya ora maedahi apa2, wusanane ya mung bakal ngrepotne liyan.

Kita bisa ngapura

Maos kitab Ayub 5 : 2
Andre atine lara banget, awit bubar diblenjani dening kadange kang banget ditresnani, Andre banjur matur bapake manawa atine tuwuh rasa benci karo kadange mau, jane mono Andre ya gelem ngapura manawa kadange mau gelem ngakoni kaluputane lan nyuwun pangapura, nanging genea wis ditunggu - tunggu kok kadange mau ayem - ayem wae, mula Andre banjur benci.
Karo bapake Andre dijak menyang nggudang , Andre didhawuhi ngecek mesin potong suket sing wis suwe ora tau digunakne, jebul wis teyengen kabeh malah rodane peso potonge ora bisa mubeng, bapake banjur ngandhani Andre supaya mesine diresiki teyenge lan dilengani , di puter - puter bagian sing kudu mubeng, sakwise resik tenan lan dilengani, wusanane mesin mau bisa digunakne kanthi lancar.
Bapake banjur ngandhani Andre, mengkono uga yen atine manungsa mau ketuwuhan rasa benci, lan kuciwa terus - terusan , rasa - rasa mau bisa marakne ati mau teyengen amarga ora kagunakae kanggo ngapura keluputane wong liya, anae mung kuciwa lan lara ati wae, mula bapakne dhawuh supaya Andre ngapura kaluputane kadange mau sanadyan kadange ora gelem nyuwun ngapura, amarga durung mesthi yen kadange mau ngrumangsani gawe kaluputan, bisa uga kadange mau rumangsa yen tindake mau wis bener,
Mangkono uga awake dhewe iki ana ngarsane Allah, akeh tandang tanduk muna muni sing cengkah karo kersane Gusti Allah, nanging nyatane Gusti Allah kersa ngapura sakabehing kaluputan kita, mandar Gusti Yesus Sang Putra kersa rawuh ing donya, nglampahi sangsara seda sinalib lan wungu ing telung dinane, saperlu ngapura kasalahan kita manungsa.